Bruno Fernandes heeft 111 doelpunten gemaakt in 335 wedstrijden voor Manchester United, maar dit seizoen valt zijn spel tegen. Zeven weken geleden stond de aanvoerder nog in de Manchester Opera House, waar hij trots sprak over zijn verkiezing tot PFA Player of the Year voor 2025/26.
Die prijs kwam niet uit de lucht. Fernandes had al de titel van beste speler van de Premier League en de prijs van de Football Writers gewonnen, als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg.
Hij scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een record brak dat tot dan toe werd gedeeld door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes direct betrokken bij 12 van de 21 doelpunten van United, als maker of als scorer. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar de Europese topcompetitie, na twee jaar afwezigheid, speelde de 31-jarige een hoofdrol bij negen van de twaalf treffers.
Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in het titelseizoen 1995/96, toen hij zes wedstrijden achter elkaar scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets specialers dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Een zwakke start
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Hij heeft drie doelpunten en één assist op zijn naam, allemaal in de wedstrijd tegen Ipswich, de tweede van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
De cijfers zijn wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Toen speelde hij echter op de diepere middenveldpositie die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten van zijn carrière, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste was 3,5 in 2020/21. Tegelijkertijd staat hij samen op de tweede plek van laagste aantal schoten op doel, gemiddeld 0,8. Ook zijn kansencreatie, gemiddeld 2,5 per wedstrijd, is de op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford en duidelijk lager dan de 4,0 van vorig seizoen.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen nog maar één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass waarmee Bryan Mbeumo op 30 augustus in de rechte lijn door de defensie van Ipswich liep. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Zijn cijfers en zijn algemene betrokkenheid verklaren mogelijk voor een deel waarom United pas zes punten uit zes wedstrijden heeft gehaald. Dat is de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes de oorzaak van het malaise bij United, of juist een symptoom ervan?
Fitheid en vertrouwen
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij werd niet opgesteld voor de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelt”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de extra pauze. Daarvóór speelde hij de volledige 90 minuten in de 4-0 overwinning op Sabah FK, de Azerbeidzjaanse landskampioen, in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet het niet als een probleem, terwijl hij zich voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er grotendeels overheen, was vanochtend op de training heel scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Het verlies van Sesko en Casemiro
Aan het eind van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, stond Benjamin Šeško vaak op de nummer negen en vormde de veteraan Casemiro het anker op het middenveld. Van de negen competitiedoelpunten die Šeško in 2026 heeft gemaakt, bereidde Fernandes er vier voor. Bovendien gaf Fernandes vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro voor United, vanaf 1 februari.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Šeško en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage loopcijfers van United komen doordat de 34-jarige in de zomer naar Inter Miami is vertrokken. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen, in het vertrouwen dat United bij balverlies niet overspoeld zou worden in de omschakeling.
Wat Šeško betreft: zijn nieuwe scheenbeenblessure verlengt alleen een gebrek aan betrokkenheid dat sterk wordt gevoeld, en waarvoor nog geen einddatum bekend is.
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallende versterking in de zomer en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de aanvankelijke afwezigheid van Šeško op te vangen door Mbeumo als nummer negen in te zetten, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd bij Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de taak toebedeeld, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield. Het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel dat zijn besluitvorming eronder lijdt. Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn elftal heeft. Hij voegde er echter genoeg voorbehouden aan toe om duidelijk te maken dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn plannen zit.
United moet hoe dan ook beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes zijn spel ook moet verbeteren.
“Hij is een topspeler, Bruno”, zei Carrick.
“Soms loopt het niet mee. Soms heb je een periode waarin het tegenzit.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”
